Σ ’αυτές τις γειτονίες οφείλουμε να έχουμε καθαρή στάση απέναντι στους νεοναζί δολοφόνους του Π.Φύσσα.

Με «γκόλ απο τα αποδυτήρια» ξεκίνησε, την εκλογική του δράση ο νεοφώτιστος υποψήφιος  του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ στην πόλη, κ. Καμάς. Ανάμεσα σε άλλα κολακευτικά και δακρύβρεχτα για το Κερατσίνι, τη Δραπετσώνα και τους κατοίκους τους διαβάζουμε σε παρουσίασή του στην ιστοσελίδα  thecaller.gr αναφερόμενος στη δολοφονία του Π. Φύσσα, ότι «αποφεύγω(ει) να κρίνω(ει) τις διαδικασίες της Δικαιοσύνης, από λόγους αρχής σε ό,τι αφορά τη δολοφονία Φύσσα« και παρακάτω « Θα οργανώσουμε(σ.σ εφόσον γίνει δήμαρχος) εκδηλώσεις, οι οποίες θα τιμούν τη μνήμη του, χωρίς να μετατρέπουν την πόλη μας θέατρο επεισοδίων«.

 Κατανοούμε την εκλογική ένδεια που διακατέχει το συνδυασμό του, ωστόσο πρέπει να κατανοήσει ότι το ψάρεμα στα νερά της δεξαμενής των ψηφοφόρων της νεοναζιστικής σέχτας που φαίνεται ότι επιχειρεί, επικαλούμενος τάχα την επαγγελματική του ιδιότητα (λες και με αυτήν πολιτεύεται), είναι και επικίνδυνο και ανιστόρητο.

Το να μην καταδικάζει με ευθύ και κατηγορηματικό τρόπο, το δολοφόνο και τη συμμορία που όπλισε το χέρι του και να χρησιμοποιεί τη λογική των ίσων αποστάσεων ανάμεσα στους φασίστες και το κίνημα που παλεύει για να ξαναστείλει το τέρας στο σκοτάδι της ιστορίας, καθιστά τον ίδιο αλλά και τον χώρο που εκπροσωπεί σε διαφορετική πλευρά απο αυτήν που υποτίθεται ότι ο ίδιος κατατάσσει λεκτικά τον εαυτό του.

Όταν οι ιδεολογικοί τους απόγονοι, επιχειρούν να σηκώσουν κεφάλι, χρησιμοποιώντας τις ίδιες ύπουλες μεθόδους, με τις ίδιες όμως επιδιώξεις και τα ίδια αφεντικά, αυτό που περιμένει κανένας είναι περισσότερη σαφήνεια και λιγότερες αμφισημίες κρυμμένες πίσω απο την λογική των “ίσων αποστάσεων” και των “δύο άκρων”.

 Εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά την ήττα του ναζισμού και τις ημέρες που καλούμαστε να επαναφέρουμε στη μνήμη μας τις φρικαλεότητες στο Άουσβιτς, τιμώντας την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στο κολαστήριο της ντροπής, είναι χρέος όλων να παίρνουν σαφή και καθαρή θέση μάχης απέναντι στους εκφραστές του μίσους και του ταξικού διχασμού.

Η ανθρωπότητα, η εργατική τάξη, η αριστερά, οι φτωχοί, οι διαφορετικοί σε χρώμα, φυλή, θρησκεία και σεξουαλικό προσανατολισμό,  έχουν πληρώσει πολύ ακριβά αυτές τις αντιλήψεις με αίμα, καταστροφή και δάκρυα.

Θύτης ή θύμα, φυλακισμένος ή δεσμοφύλακας, εκτελεσμένος ή εκτελεστής.

Ο κάθε ένας παίρνει τη θέση και τις ευθύνες του. Τώρα πιά γνωρίζουμε.Κ