Τον Φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον..|ΕΚΤόΣ ΠΛΑΙΣΙΟΥ

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν και χάνονται βαθιά στα περασμένα. Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,μα όχι και το μίσος του για μένα.

Πέρασαν έξι ολόκληρα χρόνια απο τη νύχτα που το δολοφονικό χέρι της ναζιστικής σέχτας έπαιρνε με ύπουλο τρόπο τη ζωή του Π.Φύσσα στην πιό κεντρική οδό της πόλης μας.

Δέν ήταν απλά μία  δράση απο αυτές που συνήθιζε εκείνη την περίοδο η δολοφονική γκρούπα σε ολόκληρη τη χώρα που είχε τραγική εξέλιξη. Ήταν η σχεδιασμένη κλιμάκωση της δράσης που ήθελε να περάσει απο την “καλυμμένη” και “συμβολική” τρομοκρατία με θύματα κυρίως μετανάστες και πρόσφυγες, στην ανοιχτή και απροκάλυπτη δολοφονική αντιμετώπιση ενάντια στην Αριστερά, το Αντιφασιστικό και το μαχόμενο εργατικό κίνημα. Γι’ αυτό της δολοφονίας του Παύλου και μετά τη δολοφονία του Ζ.Λουκμάν, προηγήθηκε η επίθεση στους αγωνιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, που τυχαία δεν άφησε πίσω της κάποιο νεκρό.

 Ούτε και η επιλογή του χώρου ήταν τυχαία. Στις γειτονιές που η κρίση, η ανεργία η εξαθλίωση, ο αποκλεισμός και η φτώχεια έχουν εγκατασταθεί και εξαπλώνονται, η κυριαρχία της φασιστικής τρομοκρατίας απέναντι στην εργατική τάξη και τη νεολαία ήταν και παραμένει η καλύτερη προσφορά της χρυσής αυγής στα αφεντικά της και στο σύστημα που υπηρετεί.

 Είναι πιο χρήσιμος για τους ισχυρούς ο εμφύλιος των φτωχών, των προσφύγων και των μεταναστών που καλλιεργεί, διαδίδει και συντηρεί ο φασισμός μασκαρεμένος με λάβαρα και σημαίες που καλύπτουν τον εθνικισμό και την πατριδοκαπηλία.  

Η δολοφονική δράση των φασιστών που τροφοδοτήθηκε με την απαξίωση του πολιτικού συστήματος και των κομματικών του εκπροσώπων, δεν ήταν φαινόμενο των τελευταίων χρόνων. Συντηρούνταν ώς οπισθοφυλακή των μηχανισμών καταστολής σε κάθε αγώνα, απεργία, κατάληψη και σύγκρουση της νεολαίας και του εργατικού κινήματος με το κράτος και τις κυβερνήσεις.

Απο τις μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις του ’90-’91 και τις μάχες των εξεταστικών κέντρων ενάντια στο νόμο Αρσένη μέχρι τις απεργίες και τους αγώνες του 2010-2013, οι φασίστες ήταν και παραμένουν απέναντι σε κάθε αγώνα που επιχειρεί να αμφισβητήσει την κυριαρχία των νόμων και της τάξης.

Έξι χρόνια μετά το βράδυ της 18ης Σεπτέμβρη του 2013, οι εντολείς της δολοφονίας παραμένουν ελεύθεροι, όπως και οι εκτελεστές με τους συνεργούς τους. Όλες οι κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν την υπόθεση, προσπάθησαν να την εργαλειοποιήσουν για κομματικά και εκλογικά οφέλη με αποτέλεσμα την απαράδεκτη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η ΝΔ για να θεμελιώσει ένα κάλπικο δημοκρατικό προφίλ με ταυτόχρονη υιοθεσία ρατσιστικής και ξενοφοβικής ρητορικής που θα χαϊδεύει τα αυτιά της ακροδεξιάς εκλογικής πελατείας και ο ΣΥΡΙΖΑ για να συντηρεί την υπόθεση στο πλαίσιο ενός ρηχού αντιφασισμού που θα διασκεδάζει τα αριστερά αντανακλαστικά θα επιχειρεί να ψαρεύει πελάτες απο την άλλη όχθη, ενώ παράλληλα θα “ρίχνει στα μαλακά” με τον νέο Ποινικό κώδικα τους αρχηγούς της.

 Η χρυσή αυγή παραμένει το μαντρόσκυλο του  συστήματος που πάντα θα είναι χρήσιμο για όσους το στηρίζουν και πάντα θα φροντίζουν να κουμαντάρουν το σχοινί που ελέγχει την απόστασή της απο το εργατικό κίνημα και την αντισυστημική Αριστερά.   

Το αντιφασιστικό κίνημα απο την άλλη πλευρά ήταν και παρέμεινε παρόν, τόσο πρίν, όσο και πολύ περισσότερο μετά τη δολοφονία, όχι με συμβολικό τρόπο και μέσα, αλλά  μάχιμα και δυναμικά, εκεί ακριβώς που ήθελε να κυριαρχήσει ο ναζιστικός εσμός. Στους δρόμους, το δημόσιο λόγο και την ελεύθερη κοινωνική και πολιτική δράση. Δεν υπήρξε ούτε μία ανοιχτή εκδήλωση των φασιστών όλο αυτό το διάστημα που να μήν απαντήθηκε με συγκροτημένο και δυναμικό τρόπο έτσι που η κοινωνία να μην θεωρεί τη δυνατότητα της δημόσιας έκφρασής τους ώς “δημοκρατικό δικαίωμα”, αλλά ώς παραχώρηση απο το κράτος και τις κυβερνήσεις που τους φυλάνε με ΜΑΤ και κλούβες αστυνομικές.

Η εκλογική τους συντριβή και η ταυτόχρονη αποκάλυψη της φαιδρότητας που τους χαρακτηρίζει ήταν μία σαφής νίκη του αντιφασιστικού κινήματος.

Το γεγονός ότι το ναζιστικό δηλητήριο θα το πίνουν δαγκώνοντας ο ένας τις σάρκες του αλλουνού και δεν θα το εκτοξεύουν στην κοινωνία απο το κοινοβούλιο, τα κανάλια και τα δημόσια μπαλκόνια είναι αναμφισβήτητα θετικό, αλλά δεν είναι αρκετό.

Χαιρόμαστε όταν βλέπουμε να κλείνουν τα γραφεία τους, αλλά ανησυχούμε όταν παραμένουν ανοιχτά τα σωματεία που έστησαν σε συνεργασία με τους εργοδότες στη Ν/Ε Ζώνη στο Πέραμα. Ξέρουμε όμως ότι όσο αυξάνεται η κοινωνική οργή και δυσαρέσκεια, είναι οι ίδιοι που θα γυρίσουν πίσω στους κρατικούς υπονόμους και μηχανισμούς, θα φτιάξουν άλλα κόμματα με άλλη μορφή, αλλά με την ίδια στόχευση και τους ίδιους σκοπούς. ‘Ηδη ο Βελόπουλος  “έκατσε στο πόδι τους”, για να συνεχίσει με άλλο τρόπο και μέσα το έργο του Μιχαλολιάκου, να στηρίξει την ξενοφοβική, ρατσιστική και αντιμεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ενώ ετοιμάζουν αντίστοιχα μαντριά για να μαζέψουν το διαλυμένο από την εκλογική ήττα μαύρο κοπάδι.

Στο νέο τοπίο το αντιφασιστικό κίνημα έχει ανάγκη να εμβαθύνει τον προβληματισμό, το περιεχόμενο και τη δράση του, παράλληλα και σε συντονισμό με το μαχόμενο κίνημα των εργαζομένων και της νεολαίας.  Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων έδειξε ότι η αναμέτρηση με το φασισμό, την δολοφονική του “ιδεολογία” και πρακτική γίνεται στο δρόμο των αγώνων που υπερασπίζονται τις ανάγκες και τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Δέν γίνεται ούτε με συμβολικές δράσεις, ούτε με σπόνσορες και χορηγούς, ούτε με προστάτες κόμματα και μηχανισμούς του κράτους και του συστήματος που υπηρετεί.

Ως συλλογικότητα της πόλης που δολοφονήθηκε ο Π.Φύσσας οφείλουμε να έχουμε τη δική μας συνεισφορά στη μάχη ενάντια στο φασισμό, όχι μόνο υψώνοντας τείχος σε κάθε μορφή έκφρασης του του και ξεριζώνοντας κάθε φωλιά που προσπαθεί να εκκολαφτεί, αλλά πρωτίστως δηλώνοντας παρόν σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη, ενάντια στην εκμετάλλευση, για εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα των ανθρώπων της πόλης για καλύτερη ποιότητα ζωής  σε ένα  περιβάλλον που σέβεται τις κοινωνικές προτεραιότητες απέναντι στην ασυδοσία του κεφαλαίου του  κέρδους και της ανταποδοτικότητας.

Ξέρουμε καλά, ότι για να μην θρηνήσουμε ξανά απώλειες απο το φασισμό, χρειάζεται να ακολουθήσουμε τα αποτυπώματα της ασυμβίβαστης πάλης που χάραξαν σε δρόμους, τοίχους, πλατείες και σοκάκια  της πόλης οι αγωνιστές της ΕΠΟΝ και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, όταν αναμετρήθηκαν στα ίσα με το θηρίο, δε λύγισαν στην όψη και τη δύναμή του, σήκωσαν το ανάστημα και στο τέλος κατόρθωσαν να το γονατίσουν για να διεκδικήσουν μία ελεύθερη ζωή.

Αυτή που και σήμερα μας ανήκει και μπορούμε να κερδίσουμε απέναντι στη μάχη με τις κυβερνήσεις των μνημονίων την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ  ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ την ΤΕΤΑΡΤΗ 18/09/2019 6:00 μμ στην Π.ΦΥΣΣΑ.

ΕΚΤόΣ ΠΛΑΙΣΙΟΥ Αριστερή Ανατρεπτική Παρέμβαση ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΔΡΑΠΕΣΩΝΑΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.